Emigreren naar Spanje; wat viel mee en wat viel tegen?

Met stip op 1: de zoektocht naar een huis en de huizenprijzen! Ik wist echt wel dat de streek waar ik zocht, de Costa Blanca Noord, heel populair is. En dat de huizenprijzen daar een stuk hoger liggen dan bijvoorbeeld 100 km naar het zuiden. Maar dat er zó weinig aanbod zou zijn en dat de huizenprijzen zó hoog waren, voor soms een ietwat bedenkelijke kwaliteit, had ik toch niet voorzien.

Na Corona, toen thuiswerken normaal was geworden en de knellende overheidsmaatregelen door veel mensen als abnormaal werden ervaren, hebben veel mensen de stap gezet en zijn naar zonnige landen als Spanje en Portugal vertrokken. Gevolg: heel veel m.n. Nederlanders die, vaak met een fikse overwaarde en een baan die van overal ter wereld kon worden uitgevoerd, de stap waagden en besloten naar Spanje of elders te vertrekken.
Oftewel: veel vraag & weinig aanbod --> hoge prijzen.

Ik heb tijdens de zoektocht lange tijd gedacht dat een huis kopen, wat aan mijn wensen voldeed en binnen budget viel, een onmogelijke opgave was. Of dat ik op zijn minst flink zou moeten schaven aan mijn eisen. Maar het is me, met een hoop doorzettingsvermogen en een tikkie geluk, uiteindelijk toch gelukt om een woning te kopen die bijna alle wensen afvinkte.
Zoek je in een goedkopere minder gewilde regio, dan zul je dit probleem waarschijnlijk niet ervaren. Daar is vaak voldoende aanbod tegen lagere prijzen.

En bijkomend, zeer frustrerend, gedoe op de zoektocht naar een huis; de makelaars. Ik kende uiteraard wel de verhalen over hoe de makelaars in Spanje te werk gaan. Maar als het je in het echt overkomt, dan kun je toch echt je frustraties niet onderdrukken.

👎🏼 De hoge bijkomende kosten bij aankoop van een huis
Als je een huis koopt in Spanje, komen nog de hoge bijkomende kosten bovenop de koopsom. Aan de Costa Blanca betaal je, bovenop de koopprijs, 10% overdrachtsbelasting. In een andere regio kan dat iets hoger of lager zijn. En dan komen daar nog de notariskosten en de kosten voor - een onmisbare !! - advocaat bovenop. Al met al was ik zo’n 12% extra kwijt bovenop de koopprijs. En als je een hypotheek nodig hebt, dan ligt dat percentage nog hoger. Da’s best een hoop geld!

👎🏼 De bureaucratie
De bureaucratie waar Zuid-Europese landen bekend om staan. Maar ik heb simpelweg besloten om me daar niet aan te gaan ergeren en gewoon alles uit te besteden. Het aanvragen van een NIE-nummer, wat je nodig hebt om o.a. een huis te kunnen kopen in Spanje, heb ik door een advocaat laten regelen. Binnen een paar dagen was het geregeld. Terwijl ik in Amsterdam al heel lang bezig was geweest om überhaupt een afspraak bij de Spaanse Ambassade te regelen. Wat steeds maar niet lukte.

Het importeren van mijn auto in Spanje heb ik ook door een specialist laten regelen. Je kunt het vast en zeker zelf regelen, maar ik heb gewoon geen zin om veel tijd aan dit soort zaken kwijt te zijn en mezelf te irriteren. Dus ik betaal liever iemand die dit wel leuk vindt om te doen en prima regelt en geniet verder van mijn leven in de zon.
Maar om even een staaltje bureaucratie aan te geven: mijn auto had een trekhaak. Als je daar niet de originele af-fabriek factuur van hebt als je de auto wilt importeren, dan moet de trekhaak eraf. Geen idee waarom. Niemand die het uit kan leggen. Dus heb ik € 450,00 moeten betalen aan een garage om de trekhaak, die toch best nuttig was, eraf te halen en de overgebleven ruimte weer op te vullen met een stalen balk, of zoiets. Dus € 450,00 armer en dan heb je ook die handige trekhaak niet meer.

Je moet ook voor de kleinste verbouwing aan je huis een vergunning aanvragen bij de gemeente. Wat uiteraard een percentage van de totale verbouwing kost. Zelfs als je je keuken wilt vernieuwen of nieuwe tegeltjes in je badkamer wilt.
Als je een grote verbouwing aanvraagt, bijvoorbeeld een aanbouw aan je woning of een zwembad aanleggen, kan het zomaar zijn dat de gemeente eist dat je (op jouw kosten en over jouw perceel) een stoep laat aanleggen. Je ziet hier dan ook volop stoepen voorlangs villa’s die niet verder gaan dan de breedte van het perceel. Kennelijk wachtend tot de buren ook een vergunning voor een verbouwing gaan aanvragen en de stoep dan daar weer iets verlengd wordt. Om op die manier door de hele straat een stoep te creëren. Of ze eisen dat jij de elektriciteitskabels, die hier nog best vaak boven de grond aan palen hangen, ondergronds brengt. Uiteraard weer op jouw kosten. Anders: geen vergunning!

Ik had gelukkig geen grote vergunning nodig, alleen de kleine variant. Ook dat heb ik gewoon door de aannemer laten regelen. Ik ben immers niet naar Spanje gekomen om me te ergeren aan stroperige processen en maffe regeltjes.

Maar eerlijk is eerlijk; daar waar je de stroperigste bureaucratie verwacht, op het gemeentehuis, daar wordt alles verrassend genoeg snel en digitaal geregeld. Het lijkt dus dat het vooral de regeltjes zijn uit Madrid die bureaucratie opleveren.

👎🏼 De zomerhitte
Ik hou echt van zon en warmte. Van september tot mei is het heerlijk aan de Costa Blanca. Maar de zomer kan wel echt serieus warm zijn. En dan heb ik het niet over 5 dagen boven de 30 graden, maar gewoon 2-3 maanden achtereen 30+ graden. Tussen 12 en 17 uur kun je dan eigenlijk niets doen buiten en kun je het beste in de schaduw blijven. Ineens snap je veel beter waar de siësta vandaan komt. En snap je tegelijkertijd niet waarom die hordes toeristen juist dan komen.

👎🏼 Parttime vrienden maken

En dan een beetje een vreemde ‘tegenvaller’. Doordat je veel meer buiten leeft, ontmoet je ook veel meer mensen. Nieuwe mensen leren kennen is dus niet zo’n probleem. Zeker niet als je, zoals ik, een hond hebt die nogal graag wildvreemde passanten betrekt bij zijn balspelletjes. Of die best veel bekijks trekt als hij meevaart op de sup.
Maar veel mensen die je ontmoet, zijn hier alleen op vakantie. Of zijn mensen met een tweede huis, die ook regelmatig naar Nederland teruggaan. Vriendschappen die je hier sluit zijn dus vaak een beetje parttime. Voordeel is wel dat die nieuwe vrienden altijd heel blij en relaxed zijn als ze weer in Spanje zijn.

👎🏼 Full house

Als je een huis met een zwembad hebt in Spanje, dan willen veel mensen je op komen zoeken. Hartstikke gezellig natuurlijk als ze een paar dagen komen logeren. Maar sommigen willen echt weken op vakantie komen. Da's soms best lastig als je, zoals ik, ze natuurlijk echt wel wilt zien maar na een paar dagen ook weer wel behoefte aan privacy en ruimte om je heen hebt. Bovendien heb je zelf ook gewoon dingen te doen en niet alle tijd en zin om continue bij je gasten te zijn en ze te vermaken of voor ze te koken. Veel mensen hebben gewoonweg niet door dat jij niet op vakantie bent, zoals zij wel zijn.

Ik heb er uiteindelijk zelfs regels voor op moeten stellen, zodat ik kon waarborgen dat het ook voor mij leuk blijft. En dat werkt prima. Doe je dat niet; dan heb je gegarandeerd van mei tot en met september een zoete inval. Prima als je daar van houdt, maar niet helemaal mijn ding. Dan was ik wel een B&B begonnen als ik dat leuk vond.....